Met een stevige deceptie tegen OVV en een paar vrije zondagen vanwege het slechte weer in het hoofd mocht het dertiende van Jeka het op gaan nemen tegen Dongen uit Dongen.

De geplande opstelling moest nog worden gewijzigd toen tijdens de warming-up bleek dat van Veen vanwege een blessure niet aan de wedstrijd kon beginnen. Hierdoor werd de verdedigingslinie bezet door Wijnans, Koevoet, van Dijke en Mol. Het middenveld bestond uit van Rossum, van Gastel, Mulari en Haverman. Voorin bevond zich het koppel Goedhart en den Teuling. Vanwege de al aanwezige geblesseerden Troost, Verhoeven en de nieuwe blessure van van Veen bestond de bank slechts uit eenling Holleman. Dit omdat van Oers voor zijn land uit moest komen.

Waar Jeka dit seizoen meestrijdt om het kampioenschap is het Dongen dat met slechts één overwinning vecht tegen degradatievoetbal. En of het nou te maken had met de nederlaag tegen OVV, de hunkering naar eindelijk weer een pot voetbal, de relatief frisse hoofden of de opkomende kerstgedachte, van onderschatting was bij Jeka geen sprake. Het begon scherp en liet de bal in een lekker tempo rondgaan. Van achteruit werden de backs opgezocht en ook het middenveld werd goed in het spel betrokken. Hier en daar was vanaf de zijlijn, tussen het gekraak van de euroshopper bierblikjes, zelfs applaudisserend geluid waarneembaar. Het bleek de voorbode van een leuke, gezellige voetbalmiddag.

Het eerste doelpunt kon niet lang uitblijven. Een corner bleek de doorslag te geven. Van Gastel legde de bal neer bij de tweede paal waar Wijnans zijn duel op lengte en kracht won. De bal werd uiterst netjes hoog in de lange hoek gelegd, gevolgd door een door Wijnans zelf ingezette wow! De verdediger bij de betreffende paal sprong zo hoog dat zelfs zijn tenen bijna van de grond kwamen, het had niet gebaat de bal was te hoog.

Met de 1-0 op zak en met nog geen kans weg te hebben gegeven kon Jeka rustig gaan bouwen aan een ruime overwinning. Met een juiste mentaliteit wist Jeka niets te veranderen aan het vertoonde spel, wat met een beetje geduld natuurlijk zou resulteren in de twee treffer van de middag.

Deze kwam vrij snel al. Vanuit een vanaf rechts opgezette aanval werd de bal breed gelegd op de inschuivende Mol. Laatstgenoemde legde de bal met veel gevoel voor precisie in de vorm van een steekpass achter de verdedigingslinie van Dongen. De doorgelopen den Teuling ging in één beweging zijn tegenstander voorbij en kon de bal terugleggen op de goed meegelopen Mulari. Deze rondde beheerst af. Een aanval uit het boekje.

Lang bleef het bij deze twee treffers. Tot het moment dat Holleman inviel voor de geblesseerde Mol. Het slechte nieuws bleek dat de ziekenboeg nog verder werd aangevuld. Het goede nieuws bleek de dreiging die hiermee het veld inkwam. Dongen deinsde achteruit, de angst sloop in de ploeg en de daarvoor zo sterke tactiek kon overboord. De mandekking die even achterwege bleek resulteerde erin dat van Gastel kon aanleggen voor een schot. De middenvelder met het sterke linkerbeen streepte de bal richting de linkerhoek waar de keeper de bal nog slechts aan de binnenkant van het zijnet kon tikken. Waar er nog twijfels bestonden was nu de wedstrijd toch echt gespeeld.

Het bakkie thee kwam precies op tijd voor de ploeg uit Dongen, die de weg toch volledig kwijt was na de entree van de met de sterke uitstraling gezegende Holleman.

Aangezien laatstgenoemde de enige wissel was kon er in de rust niets aan de opstelling worden aangepast.

De tweede helft werd minder sterk gestart dan de eerste. De ruime voorsprong resulteerde in een lichte afzwakking van de concentratie. Het kwaliteitsverschil zorgde ervoor dat Jeka zeker in de beginfase makkelijk overeind bleef. Dongen wist amper kansen te creëren en Jeka begon de bal naarmate de helft vorderde weer wat rustiger rond te spelen. Misschien geen genot voor de toeschouwer, maar Koevoet had nog een kleine toegift op zijn rechter pantoffel liggen wat het hele beeld van de tweede helft goed zou maken.

Nadat van Rossum de bal ingooide naar de sterke Holleman draaide deze goed weg bij zijn tegenstander waardoor de bal al stuiterend voor de voeten van Koevoet kwam. De weer degelijk spelende laatste man legde aan om de bal vanaf een meter of 25 op een John Goossens achtige wijze (zonder knie) richting de rechterkruising te gaan sturen. Een 2 seconde durende stilte eindigde in luid gejuich toen de bal het zilverkleurig aluminium achter de kruising zowel onder als boven toucheerde. Langs de lijn wist niemand meer waar hij het moest zoeken en ook op het veld was het chaos. Het stond 4-0 maar de scheidsrechter had deze ook voor twee mogen tellen. Nadat Koevoet meteen al wat vervelend vedette gedrag toonde door zijn broek omlaag te trekken werden de gemoederen weer een beetje bedaard. Jeka kon de wedstrijd rustig uitspelen.

Het publiek kon tevreden naar huis en de Jekanen dronken nog een stevige blik pils, meelallend op de melodieuze klanken van radio Slam fm.

- Joep

And the story continues, elk week laait er wel weer een grandioze discussie op over het wel en wee van scheidsrechters. Elke zondagavond in het voetbalpraatprogramma Studio Voetbal worden de acties en onkundigheden van de betaald voetbal scheidsrechters weer breed uitgemeten. Jan en Youri die elkaar in de haren vliegen, Hugo en Mart die elkaar nadeloos aanvoelen en dan is er altijd nog het vijfde wiel aan de wagen die elke zondagavond zijn klaagzang ten gehore mag brengen. Afgelopen zondag zat daar Sneeuwvlokje, ofwel Ronald Koemand, (voorlopige) coach van AZ. Ronald vertelde de Nederlandse kijkers ook deze zondagavond niets nieuws, scheidsrechters eisen steeds meer de hoofdrol op in het betaalde voetbal. Wanneer een scheids fout zit is dit niet meer dan normaal, een fout is immers menselijk, maar een foutenfestival die bol staat van de blunderende arbitrale beslissingen hoort niet in de voetballerij thuis.

Het is helaas niet anders in het amateurvoetbal, elke zaterdag en zondag strijden duizenden amateurvoetballers een kansloze strijd tegen de scheidsrechter. De man in het zwart heeft altijd zijn gelijk, zo niet, dan toch. Een machtsvertoon van de 23e man op het veld kan een wedstrijd maken of kraken. Zo niet anders was het deze zondagochtend, 1 november, om 13.00 uur op het complex van VVR Rijsbergen. Mooi in het geel gestoken kwam de leidsman ruim op tijd het veld op om de match tussen twee stuntelende amateur ploegen in goede banen te leiden. Mijns inziens had de beste man scheve banen, want vanaf het allereerste fluitsignaal begonnen zelfs de Rijsbergenaren te zeuren dat zij alweer deze scheids tot hun beschikking hadden. Dat betekende niet veel goeds voor het verloop van de pot.

De tricolores hadden zich om 12.00 uur die ochtend verzameld in de afgeladen kantine van JEKA waar de nodige voorbereidingen al waren getroffen op de disco die later die dag zou beginnen. Geen onbekende DJ achter de schuifjes, ook deze keer was het DJ Gunther die de draaitafels bediende. Echter zou het deze keer geen Duitse knalnummers worden maar echte fuifklassiekers! Maar eerst moest er gevoetbal worden, en wel tegen de toenmalige nummer 6 uit de competitie. De sfeer zat er ook deze zondagochtend goed in, de spelersbus zat afgelaaien en werd gevolgd door 4 andere auto’s. Daar vertrok de huidige nummer 1 richting Rijsbergen voor hopelijk wederom drie punten.

Eenmaal aangekomen op het schitterende complex van VVR duurde het niet lang of de tenue’s konden worden uitgedeeld. Deze zondag echter geen nummer 17, Stefan heeft zich namelijk ernstig geblesserd op de training. Vooralsnog geen gebroken botten bij deze sterspeler, echter moet er wel gevreesd worden voor de schamele enkelbanden van deze jongen. Bij deze van harte beterschap! Tijdens het omkleden kon de coach mooi zijn wekelijkse speech geven, deze week waren er echter geen opvallende feiten en kon dus verder gegaan worden met de opstelling. Een toch wel verrassende opstelling, de coach had een luxeprobleem (15 man aanwezig op de training HULDE!), en dit bezorgde hem aardig wat kopzorgen. De coach had op voorhand al gezegd dat er een grote verrassing zou plaats vinden in de basisopstelling, dit grote wees duidelijk op het formaat van deze verrassing. Rick en Erwin startte namelijk verdiend in de basis en mochten gezamelijk met Menno voor de aanvallende impulsen gaan zorgen.

De resterende poppetjes werden op haar plaats gezet, ditmaal een aanvallende taktiek met drie spitsen. Het doel werd ook deze zondag verdedigd door Daan, gesteund door de viermansverdediging bestaande uit Bob, Joey, Wesley en Martijn. Het middenveld was hevig bezet door de eerder genoemde Erwin, Erik, Sami en Joep. Voorin moesten Menno en Rick het elkaar naar de zin maken.

Zoals gezegd was de hoofdrol weggelegd voor de fluitist. Aanvallende fouten werden gezien als verdedigende fouten en viceversa. Om enkele passages te behandelen, welke in Studio Voetbal als schandalig zouden worden bestempeld, zijn bijvoorbeeld; Menno pikt de bal af van de tegenstander en begint een snelle rush richting het doel, welke iets weghad van het wereldbekende solo-doelpunt van Diégo Maradonna, en heeft vrijwel vrij kans om door te lopen tot het vijandelijk doel, tot het moment waarop Menno genadeloos door een verdediger onderuit wordt geschoffeld. Een vrije trap mee zou je denken, echter bedacht de scheidsrechter dat het misschien wel leuk zou zijn om de vrije trap aan VVR toe te kennen. Deze scheids waande zich wereldvreemd op iets wat zijn specialiteit had moeten zijn. Een ander discutabel punt is de gele kaart voor Erik, een invliegende Rijsbergenaar probeert Erik van de bal te zetten, Erik bedacht zich geen moment en probeert de bal hard weg te trappen en raakt hierbij de kamikazepiloot uit Rijsbergen en kon nog net op tijd de tackle ontwijken. Echter doordat hij de bal had willen wegwerken werd Erik een gele plak kaas voorgehouden, erg vreemd. Geklukkig is dit schrijfblok op zijn einde waardoor ik niet alle miserable momenten kan herschrijven, maar duidelijk mag zijn dat de man in het geel weinig kennis van zaken heeft.

Gelukkig was het Joep die zijn goede optreden mocht bekronen met een doelpunt, welke later het enige doelpunt in de wedstrijd zou blijken. Een goede steekbal zette Joep vrij voor het zestien meter gebied, Joep aarzelde niet en stormde af op de goedkeepende keeper van VVR, toch was het Joep die zich in deze één-op-één situatie de gelukkige mocht prijzen. De bal werd zuiver en hard in de linkeronderhoek geschoten, de ban was eindelijk gebroken, Jeka stond op een vetrouwde voorsprong. De aanvallers van VVR hebben geen enkele kans kunnen creeëren en konden blij zijn dat er een uitstekende keeper in het goal van VVR stond welke er persoonlijk voor zorgde dat de score niet verder kon worden uitgebreid.

In een natte tweede helft waren er weinig noemenswaardige punten, het knollenveld toonde zich toneel aan het niet al te goede voetbal van Jeka, desondanks mochten de drie punten wederom naar Breda gebracht worden! Komende zondag zal er geen wedstrijd plaatsvinden voor het sterrenensemble van Jeka 13, mede door het teamuitje op zaterdag en het vroege tijdstip waarop de geel-zwarten de Tilburgse rivalen mogen ontvangen de dag erna. De week erna speelt Jeka 13 tegen OVV’67, voor meer informatie zie de header van deze website. Het kratje is tenzijnertijd voor Stui, die daarmee zal proosten op voorlopig zijn laatste zondag in Nederland. Tot woensdag!

JEKA 13 had afgelopen zondag een moeilijke pot tegen VCW uit Wagenberg. Daar waar de enige echte Wagenbergenaar Erwin er helaas niet bij kon zijn, was het aan de rest van de selectie de taak om VCW te verslaan. Het werd een pittige middag waarin de scheidsrechter aldanniet terecht een hoofdrol in speelde. De knappe koppen van JEKA kwamen in de eerste helft op een 0-1 voorsprong, Joey tikte uit een corner de bal fraai met de hak achter de doelman, een schitterend doelpunt dat nog even de aandacht krijgt die hij verdiende. Hierna werd het duel feller en harder, een terecht rode kaart voor verdediger Ron wegens het neerhalen van een doorgebroken speler was de start van een kaartenfestijn. Of zoals het deze middag betaamde; een wedstrijd zonder kaarten, maar met veel "5-minuutjes". Na de rode kaart kon VCW meer druk zetten op Bassie zijn huisvesting. Gelukkig bleef het tot aan de rust met de billen knijpen toch 0-1 voor JEKA. In de rust werd besloten om verder te gaan zonder vaste rechtshalf, de blonde god van VCW was van een dusdanig niveau dat deze met rust gelaten kon worden. Er werden een aantal vermaningen van de jonge scheids ten hore gebracht wat resulteerde in vijf minuten eraf voor Joey en later in de wedstrijd voor Jaap. Toch kwam JEKA beter uit de startblokken dan verwacht, met de ingevallen Menno was JEKA zeker van de bliksemsnelle countermogelijkheden. Menno was dan ook de persoon die voor de 0-2 en 0-3 zorgde, opluchting overheerste bij de JEKANEN. In de slotfase mocht ook de spits van VCW met een rode prent vertrekken wegens naschoppen. Wesley van Gastel zorgde voor de statistieken voor een 0-4 overwinning. Al met al een harde wedstrijd, geflatteerde overwinning voor de Jekanen maar wel terecht de drie punten. Grotendeels met 10 man overeind blijven en geen enkele mogelijkheid tot scoren weggeven verdient mijn welgemende complimenten. Een klasse wedstrijd van JEKA. Op naar Irene’58, welke we inmiddels wel de directe concurrent mogen noemen.

En daar was het dan zover, zondag 18 oktober, om 13:00 uur stond de topper JEKA 13 – Irene’58 5 op het programma. Een wedstrijd waarin de mannen zich van de jongens konden onderscheiden. Hoewel de gemiddelde leeftijd van Irene’58 ver boven de 35 lag, en bij JEKA rond de 23 zit werd de wedstrijd langzaamaan een echte topper. Goed voetbal van beide kanten zorgde voor spannende momenten.

18-10-09 Na een goede week trainen was JEKA 13 klaar voor de lastige ontmoeting tegen Irene´58 uit Den Hout. Het team uit Den Hout was een totaal ander elftal dan de Irenen die we vorig jaar troffen. JEKA en Irene´58 deelde tot voor deze wedstrijd gezamelijk de eerste plaats. Het zou een duel worden van erop of eronder, JEKA koos voor dat eerste.

In de 1e helft slaagde JEKA 13 er goed in om de bal in de ploeg te houden. Het dertiende zocht nagenoeg vaak de lange bal en won voorin de meeste duels. Verdedigend hadden de roodwitblauwen het goed staan tegen de snelle en ebweeglijke spitsen van de Oranjehemden. Het was een rommelige beginfase waarin JEKA het beste van het spel had.

JEKA begon feller, en klapte ervanaf de eerste minuut vol op. We wisten dat we Irene´58 niet in het spel moeste laten komen, als ze eenmaal op dreef zijn zijn ze moeilijk te stoppen, vandaar dat er vanaf het fluitsignaal dicht op de man werd gespeeld, dit resulteerde in een mooie openingsgoal van wie anders dan Menno. Irene´58 bleef sterk voetballen en de spitsen werden keer op keer gezocht, vaak zat een Jekaan ertussen en kon er weer rustig opgebouwd worden, Jeka won steeds meer duels. Een goede actie van Menno zorgde ervoor dat Erwin een uitstekende kopkans had om de 2-0 op het scorebord te zetten, de paal belette hem hiervan. Ook Erik had twee grote mogelijkheden om het net te laten bollen, helaas lukte dit niet. Dit werd later in de wedstrijd rechtgetrokken, goed doorjagen van Menno zorgde dat de keeper de bal niet onder controle kreeg, Erwin kreeg de bal voor zijn voeten en maakte zijn eerdere kans ongedaan door de 2-0 te laten aantekenen.

Vanaf dat moment hadden de tricolores de wedstrijd beter onder controle en had het het betere van het spel. Dit resulteerde in een 3-0 voorsprong in de 40e minuut. Een prachtige dieptepass bracht Menno in stelling. zo’n kans moet je niet aan Menno geven, zoals Sami eerder zei: Wow! Menno is on fire! Na een goede actie schoot hij de bal knap in de korte hoek. De rest van de eerste helft had het dertiende de wedstrijd onder controle en ging met een 3-0 voorsprong rusten.

De trainer gaf in de kleedkamer duidelijk aan dat we er nog niet waren. Zeker zou zijn dat Irene’58 de aanval zou zoeken in de tweede helft, oppassen dus. Waar nog zo voor gewaarschuwd was werd helaas werkelijkheid, Irene’58 scoorde in de 52e minuut de op dat moment verdiende 3-1. De gedachtes van de meelevende supporters en bankzitters stonden stijf van de spanning, Irene’58 kan en mocht absoluut niet de aansluitingstreffer scoren. Gelukkig was daar de goedspelende Menno weer, na een fraaie actie haalde hij verwoestend uit. De bal verdween heerlijk achter de keeper in het netje 4-1. Helaas scoorde nog geen 5 minuten later Irene’58 wederom uit een snelle counter, de stand was inmiddels 4-2.

Toen het einde naderde volgde er een counter uit het boekje. De inmiddels ingevallen Rick hield de bal stevig vast voorin, opkomende middenvelders zorgde voor gevaar in het zestienmeter gebied. Ron kon bij de tweede paal vrijlopen, gellukig had Rick dit gezien en gaf de bal vanaf de zijkant hoog voor, helaas zat de keeper ertussen en plukte de bal uit de lucht. Helaas voor Irene’58 liep er een medespeler in de weg waardoor keeper Joseph de bal losliet. Hij viel pal voor de voeten van Ron, die hiermee alweer zijn vijfde van het seizoen mocht aantekenen. Gehehe! Zo beslisten ze de wedstrijd een paar minuten voor het eindsignaal. Vanaf dat doelpunt konden de Ireentjes niets meer klaarmaken tegen de nog altijd sterk voetballende verdediging. De eindstand was inmiddels bepaald, 5-2 voor het dertiende tegen een directe concurrentie voor de titel!

Aangezien JEKA 13 verdedigend nauwelijks iets weggaf moesten de Irenenaren het hebben van vrije trappen en corners. Daantje was in goede doen en zich heldhastig staande in de kolkende ambiance op de Beukenlaan. Een groot aandeel van Menno zorgde voor de overwinning, maar zoals altijd iemand in zijn eentje geen wedstrijd winnen, heel de selectie heeft zijn steentje meer dan genoeg bijgedragen. Complimenten aan de werklust, uithoudingsvermogen en collectief voetbal. De eerste klappen zijn uitgedeeld onderweg naar iets wat nog komen komt; wellicht de titel?

Opstelling: Daan; Wesley W., Stefan, Joey, Martijn; Bob, Ron, Wesley G., Erik; Menno & Brekel/Erwin.

Komende wedstrijd: JEKA 13 – Zundert 5

Aanvang: 12.00 uur

Start: 13.00 uur

Kratje: Stefan

Ongeveer drie weken is er de tijd geweest om je stem uit te brengen op de lopende poll. Deze ging over het feit of wij dit seizoen een extra speler nodig hebben of niet. Zoals je hieronder kunt zien is dit zeker geen primaire behoefte. Maar liefst 34 mensen hebben haar stem uitgebracht, meer dan de helft hiervan verwacht dat wij in de toekomst zeker geen speler extra nodig hebben. Van het overige deel denkt de ene helft dat er wel versterking nodig is en de andere helft denk sowieso een extra speler nodig te hebben, ongeacht zijn kwaliteiten.

Zoals het er nu naar uitziet is het niet nodig om een extra speler te contracteren. Vooralsnog hebben we elke wedstrijd genoeg man gehad. Als dit niet het geval is hebben we nog altijd supersub Stullie en wellicht dat Joey een keer kan meedoen mocht de nood aan de man te zijn. Degene die om versterking schreeuwen kan ik een kort maar krachtig antwoord geven. Versterking is in de ogen van de reporter niet nodig, het doelsaldo liegt er namelijk niet om. Maar liefst 31 maal gescoord in 5 wedstrijden en maar 4 doelpunten tegen. Bassie is een meer dan uitstekende keeper op dit niveau en zorgt ervoor dat het doel zo schoon mogelijk blijft. Daarvoor staat een tot nu toe perfect spelende verdediging die dit seizoen nog maar nauwelijks moeite heeft gehad om de spitsen van de tegenstanders in toom te houden. De backs vullen de centrale personen goed aan en met het nodige overleg kan deze linie zich snel aanpassen aan de tegenstander. Een enkele keer is al gebleken hoe gevaarlijk een opkomende verdediger kan zijn.

Dan nog maar niet te spreken over de aanvalslinie, na het terugkomen van Menno is destemeer gebleken hoe belangrijk hij met zijn snelheid kan zijn op dit niveau, ook Sami en Joep staan dit seizoen op scherp. Wesley van Gastel blijkt met elke vrije trap keer op keer een dodelijk wapen in zijn bezit te hebben. Met een gemiddelde van 6,2 doelpunten per wedstrijd is er ook in de aanvalslinie geen versterking nodig.

De middelste linie staat vol van de hardwerkende spelers. Wie tegen het dertiende wilt scoren zal zich eerst een weg moeten banen door de wildebrassen en buffels op het middenveld.  Neem bijvoorbeeld Erik, de ene rush opgevolgd door de volgende, Gijs met zijn onnavolgbare acties langs de lijn. Zoals gezegd, deze lui zijn niet voor 1 gat te vangen, en denk je eindelijk dat je ervoorbij bent, kom je ze nog twee keer tegen. Jaap zet de lijntjes op het middenveld keurig uit en zorgt voor een goede schakeling tussen de overige linies. Mocht er toch een tegenstander doorbreken zal deze zich alsnog stuk lopen op de medogenloze verdediging van het 13e!

Hoewel we een rotatiesysteem hebben met het wisselen onderling, moeten we vooral de supersubs aan onzer kant niet vergeten, Rickie Holleman heeft naast een ontzettend hard schot ook het bonkige postuur waarmee hij elke willekeurige verdediger van de bal kan houden om zo ruimte te creëeren voor zijn medespelers. Ook super Erwin draagt dit seizoen zijn steentje bij en laat goed van zich horen. Onvermoeibaar als hij is, voorop in de strijd en altijd positief, je hoort deze jongen nooit klagen, een topper om in je selectie te hebben.

Kortom: Ik heb vertrouwen in dit schitterende gezelschap spelers! Een voor allen, allen voor een! Zondag Irene’58, een elftal dat aan ons gewaagd zou moeten zijn! Scherp aan de aftrap beginnen en werken voor die drie belangrijke punten! Tot zondag!

In het kader van komende zaterdag! Brrr…. oude tijden doen herleven! Mooi filmpje over het avondje NAC! Pak een biertje, een lekkere stoel en ga er maar eens goed voorzitten. Chris v. Nijnatten vertelt het wel even….

Maandag 28 September 2009

MATCHDAY! Afijn, de tweede uitwedstrijd van het seizoen staat voor de deur. Aan alles was te zien en te horen dat de boys extreem gemotiveerd waren om te winnen, want de eerste thuiswedstrijd vorige week was knullig en volledig onnodig gelijkgespeeld tegen de mannen van TSC. Deze zondag vroeg uit de veren gegaan aangezien de wedstrijd was verzet in verband met de clash tussen NAC Breda – Feyenooit.

Vorige week stonden we in de eerste helft met z’n allen te kijken naar de bal en de tegenstander. In de tweede helft van die partij was dat niet anders, maar de tijd en een beetje geluk ontbraken om alsnog te winnen. Er waren wel degelijk excuses voor deze ondermaatse prestatie aan te dragen. Zo hadden een paar last van groeipijn in de benen, waren er een paar grieperig en dik en waren er een paar wat te laat in bed gekomen de avond ervoor…

Maar goed, deze ochtend was anders de mannen van het dertiende oogde namelijk fris en fruitig en rond half 10 arriveerden we op het sportcomplex van de Beekjes. Tijd zat moet iedereen gedacht hebben toen de bal in een rondootje hoog werd gehouden. Balletje in de nek, achter het standbeen langs, hakje hier stiftje daar en een hoop gelach. En dat al op deze vroege morgen! Nergens was aan af te leiden dat het zo vroeg was op de vrije zondag. Tot het moment dat trainer van Zwaffel aangaf dat we mochten gaan omkleden in kleedkamer 16. Geen sleutel en geen zin om deze te halen, uiteindelijk was Bassie toch zo verstandig om de sleutel te gaan halen. Hollie stond in zijn blote barst zijn net geharste rug te showen toen Bassie aankwam met de sleutel. Vol verwachting stond het dertiende te wachten om naar binnen te mogen. Weinig kans, het betrof namelijk het scheidsrechter hokske. Dan maar een andere kleedkamer uitzoeken, exact hetzelfde liedje, geen sleutel en geen zin om te halen. Na verloop van tijd kwam er een Beekenaar om ons uit de brand te helpen en eindelijk de goede kleedkamersleutel kwam overhandigen.

Snel omkleden gevolgd door een korte warming-up zorgde ervoor dat de wedstrijd eindelijk kon aanvangen. Vorig seizoen hebben de dikzakken van het dertiende de voorhuidjes twee keer dik verslagen. Echter dit seizoen stond er een nieuw team. Nu was dat allemaal niet veel anders. En dat hebben we (en de tegenstander) geweten! Vanaf de aftrap ontspon zich de ene na de andere aanvalsgolf op het zonovergoten en heerlijke kunstveld.

Al na een minuut of 10 kreeg topscoorder Menno de bal op links aangespeeld vanuit het middenveld. Met nog 2 verdedigers van Beek Voorhuid voor zich, bedacht hij dat het tijd werd om de score te openen. Met een paar rake passeerbewegingen was hij ze kwijt en ging alleen op de keeper af. In volle vaart en na een paar schijnbewegingen speelde hij de bal met rechts langs de beteuterde keeper, duidelijk geen talent in de wondere wereld van keepershelden: 1 – 0!

Het tweede doelpunt werd gemaakt door Sami, hij kopte de bal uit een corner lekker binnen. Vanaf hier is de reporter het score verloop vergeten dus zal hij de doelpunten eens zachtjes overdoen. Nu stond het spel echter wel op de wagen, want het ene na het andere doelpunt vloog in de touwen achter het steeds slechter, in hoeverre dat kon, wordende keepertje van de tegenpartij. Wijnans (kop), Sjohn (2x; kop en voet) en nogmaals Sami (kop) scoorden wederom uit een corner, Wijnans schoot zijn tweede van de ochtend knap binnen na een klutsbal die uit een corner gevallen kwam, Sami zorgde met 2 mooie individuele acties voor 2 extra puntjes op het scorebord en Sjohn zorgde met Peul samen voor een chocolade aanval, Peul gaf namelijk erg goed voor met links, de keeper greep mis en Sjohn kon de bal intikken met zijn linker beenhammetje. Uiteindelijk stond het 0-10 voor de JEKANEN.

Het was een prachtige teamprestatie waarbij opviel dat iedereen heel geconcentreerd bleef voetballen tot het eindsignaal klonk. Ballen werden niet lukraak naar voren getrapt, maar ze werden voortdurend goed aangenomen, waarna ze vervolgens, na goed te hebben gekeken, werden doorgespeeld naar een medespeler. Verder werd er voortdurend gejaagd op de tegenstander waarbij iedereen in beweging en op zijn positie bleef.

GROTE KLASSE !!!!!

Aanstaande zondag eindelijk weer een thuiswedstrijd. Nu tegen Boeimeer6. Een blik op de KNVB site leert dat ze 1 keer hebben gewonnen en 1 keer gelijk hebben gespeeld. Het doelsaldo is 8 voor en 7 tegen. Even voor de duidelijkheid: Wij staan bovenin met 17 doelpunten voor en 3 tegen. Zou dus geen probleem moeten zijn, lijkt me. Knallen dus!!!

Wedstrijd: Beek Vooruit 11 – JEKA 13
Wedstrijddatum: 27 september 2009
Wedstrijduitslag: 0-10
Volgende tegenstander: JEKA 13 – Boeimeer 6

Aanvang: 12.00

Speeltijd: 13.00

Kratje: Joey

Voor de meesten een onvergetelijke zaterdagavond, voor de thuisblijvers een onvergetelijke wedstrijd. Ondanks dat de wedstrijd pas om half 1 begon, stroomden de alcoholgeuren rond half 12 de kantine in. Een aantal spelers waren te laat en zorgde voor een aanvulling van de boetepot. Uiteindelijk was het tijd voor het moment suprême, omkleden! Een aantal afwezigen zorgde ervoor dat klerenkast Stullie weer mocht opdraven. Gehuld in een strak broekske en een even zo strak shirtje hielp hij het dertiende uit de brand. Erwin en Rick waren namelijk niet aanwezig in verband met werkzaamheden, Sami en Menno hebben heel de week met koorts op bed gelegen, laatst genoemde kwam toch opdagen om een helft mee te pakken.

De opstelling, van achter naar voren, van doelman tot spits, van links naar rechts, van zuid naar oost, van goed tot de goeiste etc; Bassie – Martijn – Ron – Stefan – Wesley W. / Erik – Wesley G. – Jaap – Joey / Joep – Bob. Wissels: Stullie – Menno – Gijs.

Er was echter geen schim te bekennen van het superieure dertiende van vorige week. Er was totaal geen organisatie, het middenveld was nergens te bekennen en de verdedigers konden het met veel moeite bijbenen… of totaal niet bijbenen eigenlijk. Er vielen grote gaten tussen alle linies, toch kreeg het dertiende een aantal opgelegde kansen, echter was het geluk en de nuchterheid niet aanwezig om de bal in het netje te leggen.

In de rust werd er een hoop afgehandeld over de wissels, er waren genoeg aanbieders om ernaast te gaan staan, allereerst zou Wesley G. eruit gaan, maar wilde Jaap graag, uiteindelijk ging toch Wesley G. eruit, Wesley W. had op de bank plaats moeten nemen maar Ron bood zichzelf aan en zo waren er nog wat fikse onderhandelingen, de Nederlandse onderwereld zou ervan versteld hebben staan. Uiteindelijk kwam Bob op rechtsback te spelen, Wesley W. centraal achterin, waardoor Menno de spitspositie overnam. Erik kwam op de plek centraal op het middenveld en Gijs en Stullie op de middenflanken.

Jeka begon nog slechter dan het de eerste helft was begonnen, binnen 10 minuten keken de mannen tegen een 0-2 achterstand aan. Op zich terecht. Toch liet jeka zien waar zij goed in zijn, veerkracht tonen, een nonchalante bal van Jaap belande ergens op de lat, de afvallende bal kon mooi ingetikt worden door het lichtpuntje van de dag, Erik. De stand was 1-2 voor de TSC’enaren. Uiteindelijk kwam er nog een sterk slotoffensief van de jekanen, Joep kreeg de gelijkmaker op zijn slof maar schoot deze uit een erg lastige positie naast het doel. Uiteindelijk was het toch Wesley G. die uit zijn kenmerkende vrije trappen alsnog de gelijkmaker binnen schoot. De goed keepende keeper van TSC ging hier trouwens niet vrij uit, maar dat kon de jekanen niet bommen, een puntje werd veilig gesteld. Achteraf had Jeka misschien wel de drie punten in Breda kunnen houden, Menno bijvoorbeeld had een paar goede mogelijkheden om te scoren. De derde helft begon uitstekend in de kleedkamer, ouderwets gezellig, ouwehoeren over alles en niet, de Jeka dames verwelkomen met een paar dikke buiken en lelijke piemels en een lekker kratje bier van Erik! Dit alles resulteerde uiteindelijk in een top middagje!

Al met al mogen we blij zijn met een puntje, ik noem het gestolen, anderen noemen het verdiend. Ik ben geneigd om de hand in eigen boezem te steken, maar volgens mij was 90% van het elftal niet in goede doen. Toch knap om van een 0-2 achterstand terug te komen! Nog steeds geen verliespartij voor de JEKANEN!

Dongen 7 – JEKA 13 1-5 (0 – 4)
13 september 2009, 10.00

Hattrick van Gastel bezorgt het 13e de eerste punten!
Zo. 13 september 2009, 10u00: DONGEN 7 – JEKA 13 1-5 (0-4)

Waar de betaalde competitie, de selectie en de bekerdeelnemers al lang en breed écht aan het seizoen begonnen waren, startte voor JEKA 13 het seizoen pas afgelopen weekend. Zondag 13 september werd de competitie afgetrapt in een uitwedstrijd in en tegen Dongen. Na een gewonnen oefenpot twee weken eerder was dit de eerste officiele wedstrijd voor het nieuwe seizoen. De selectie van JEKA 13 is erop gebrand om de deceptie van vorig jaar niet in herhaling te laten treden. Dit jaar zou en moet de kampioenstitel mee naar Breda genomen worden. Om te beginnen uit bij Dongen. Om deze droom tot realiteit te verwezenlijken wordt er elke woensdag een stevige training op het kunstveld afgelegd. Dit was te zien op de vroege zondagmorgen, een fanatieke warming-up, tot zelfs 2 minuten voor het beginsignaal, een goede sfeer en een sportieve ambiance heerste rond het complex van Dongen. Het dertiende straalde veel zelfvertrouwen uit, ze oogde fit, sterk, doelbewust en vooral erg gemotiveerd. Het resultaat liegt er daarom ook niet om, met vlagen behoorlijk voetbal werd er met 1-5 gewonnen op sportpark de Biezen.

Het zag er zo aandoenlijk uit die vroege ochtend. De talentvolle groep voetballers zat na een zomer die wel eeuwen leek te duren, als vanouds weer in de vroege morgen te wachten in de JEKA-kantine voor de wekelijkse uurtjes dolle pret. Alsof er geen zomerstop was geweest waren Erwin van Rossem en Wesley van Gastel als eerste aanwezig en zaten zij bijna te nippen aan een heerlijk bekertje koffie, welke namelijk helaas ontbrak op de vroege ochtend, gezien het barpersoneel nog geen koffie schonk. Koffie is immers niet voor in de vroege ochtend. Langzaamaan stroomde het elftal bij elkaar, Rickske zat op de biljart tafel, Stefan hing aan een staantafel en Erik en Joep waren bezig om uit alle macht toch een bakske koffie los te weken aan de bar toen het moment was aangebroken om richting Dongen af te reizen.

Ja, het was fijn om elkaar te zien die vroege zondagochtend. Vrijwel iedereen was er deze zondag bij, er was slechts een afwezige, Jaapie stond namelijk met zijn flitsende en anti-beweeglijke danspasjes de boel onveilig te maken op Q-Base. De selectie telde 15 koppen welke alle 15 gebrand waren op de eerste overwinning van dit seizoen. Waar Bassie tijdens het omkleden nog een onverwacht kadootje kreeg aangeboden uit de groep, namelijk een mooi groen keepers shirt van Puma, werden de ongewassen sokken, gekreukelde broekjes, stinkende scheenbeschermers en verrote voetbalschoenen uit de tassen getrokken en kleedde eenieder zich keurig aan. De opstelling werd schreeuwend ten gehore gebracht. Op doel stond de altijd betrouwbare Bassie, de verdedigingslinie bestond uit de rappe Martijn, de lange Stefan, de bonkige Ron en d’n lilluke Wijnans. De middenas van het veld werd deze maal ingevuld door op de linkerkant de snelle van Veen, in het midden aangevuld door de soepele Wesley en batavier Sami, de rechterflank werd bestreken door de even zo bonkige Joey. De aanvalslinie, welke voor de doelpunten moeten zorgen, bestond uit Menno’s haarband en klokkenspel Joep. De sterke bank werd warm gehouden door opa Erwin, handige Erik, gespierde Rick en ex marathon kampioen Gijs.

Er stond ongeloofelijkerwijs een sterk team aan de aftrap van de wedstrijd, al vanaf minuut één bestreken Bob en Wijnans de flanken met hun felle en snelle rushes. Het leek zo simpel, goed gecombineerd spel aan de ene kant, een openingspass naar de andere kant. Bob of Wijnans gooiden hierna de bal in de zestien in de hoop dat iemand zijn voet of hoofd er tegen kon krijgen. Er werd door de Dongense defensie met vuur gespeeld, de rappe Menno doorzag iedere bal en sprintte de verdedigers van Dongen er keer op keer uit. JEKA had met de snelheid, de licht opgebouwde conditie en een goede teamspirit belangrijke wapens in handen. Toch was het Wesley van Gastel die met een vrije trap en tevens zijn eerste treffer van de middag het elftal op een mooie 0-1 zette. Niet veel later was het weer dezelfde Wesley die een klein gaatje in de verdediging zag en van afstand mooi de 0-2 op het scorebord zette.

De Jekanen kregen alle ruimte om de bal goed rond te spelen en dit werd dan ook veelvuldig gedaan. De verdedigende linie van het dertiende gaf niets weg, het middenveld creërde veel vrije ruimte voor de flanken en de spitsen zorgden voor onnavolgbare acties. Toch was het een corner waaruit Ron de 0-3 kon binnen koppen. De stand was nul tegen drie en dat betekent dat degene met de meeste doelpunten de overwinning zou mogen vieren. Om er nog een schepje bovenop te doen zorgde Menno met een fraaie individuele actie voor de 0-4! Dit was tevens de ruststand, een smetje op de eerste helft was niet zozeer het uitvallen van Joep, maar meer de manier waarop. Het lichaamsdeel waar deze man om bekend staat werd door een niet nader te noemen rond voorwerp lichtelijk getoucheerd, afijn, het verloop mag een ieder voor zichzelf invullen.

De kleedkamer stond decor voor een elftal vol fanatieke voetballertjes die zo snel mogelijk aan de tweede helft wilden beginnen. Waar Rick er al in was gekomen voor Joep kwam Gijs erin voor Menno, Erik voor Sami en Erwin voor Bob. Op de een of andere onverklaarbare wijze begon Jeka slecht aan de tweede helft, wellicht was het gemakszucht, misschien wel onderschatting of misschien toch wel de drang om te scoren, maar Jeka liet zich terug zakken op eigen helft en verspeelde simpele ballen aan de tegenstander. Uit een langzame doch goede counter kon een Dongenaar de bal vanaf de zijkant voorzetten, rechtsback Wijnans wilde de spits afstoppen totdat hij Bassie hoorde schreeuwen dat de hoge bal de zijne was. De forse spits van Dongen sprong in het vijf meter gebied tegen Bassie op waardoor laatstgenoemde de bal los liet en deze erg lelijk het goal in rolde. De scheids had deze actie nooit goed mogen keuren, in het vijf meter gebied is de keeper een beschermde diersoort, en dat geldt dan ook voor onze Bassie.

Dongen kwam dus op knullige wijze op 1-4, vanaf dat moment begon Jeka weer beter te voetballen. Het concentratiegehalte, de bloeddruk en de adrenaline waren weer op het hoogtepunt. Dit resulteerde in een flitsende aanval tussen trucker Rick H. en eveneens trucker Wesley W. Wesley kon deze aanval bekronen met een schitterend doelpunt van randje zestien, net op het moment dat Wesley ongenadig hard wilt uithalen wordt hij door een Dongense verdediger vanaf minstens 1,5 meter verderop omver geblazen. Hierboven is al genoemd dat de scheidsrechter de regels niet zo nauw neemt, maar dit sloeg werkelijk alles, Suárez was er niets bij. Jeka kreeg een vrije trap nadat Wesley over zijn eigen voeten is gestruikeld met in een cirkel van 1,5 meter geen een Dongenaar in de buurt. Wesley van Gastel gebruikte dit kadootje om zijn derde van de dag te laten aan tekenen. JEKA won uiteindelijk simpel met 1-5! Een erg sterke eerste helft, een slecht begin van de tweede helft en een goed einde bezorgde JEKA de eerste overwinning. De drie punten konden in de spelersbus geladen worden en meegenomen worden richting Breda.

Kale Bertus heeft mij erop gewezen dat wij naast hijfs nu ook op het joeptjoep gebied te bewonderen zijn, carnaval een jaar of 2 geleden. De regisseur en filmer zijn vooralsnog onbekend…. waarschijnlijk zal niemand het meer weten na die wedstrijd! (B)

Na een desastreus slot van het vorige seizoen mochten de zwaargewichten van JEKA 13 het veld weer eens betreden. Ditmaal voor een jaarlijks terugkomend partijtje tegen JEKA 12. Vorig jaar werd er nog met 7-1 gewonnen door het dertiende, dus de gespanningen waren hoog gespannen. Er moest opnieuw gewonnen worden om het gezicht niet te verliezen. Het dertiende miste een aantal vaste basisklanten, Stullie de klerenkast werd dus weer onder het stof uitgehaald om het team op te vullen. Zo op het laatste moment gaven ook Brekel en Urwin gehoor aan de broodnodige vraag aan spelers. Uiteindelijk waren er 14 man present!

Na een gezellig avondje doorhalen op het van Cooth plein begonnen de smartlappen in de volgende opstelling:

Wat begonnen de mannen van het dertiende slecht aan de wedstrijd, het alcohol was duidelijk nog niet uit het bloed. JEKA 12 speelde de eerste helft stukken beter dan het dertiende, wat logischerwijs resulteerde in een 2-0 voorsprong voor het twaalfde. Tot overmaat van ramp maakte Satan een overtreding in het strafschopgebied, wat eigenlijk geen valpartij was, zorgde Dicky Hoeks voor een perfect uitgevoerde schwalbe, Hoeks ging tergend naar de grond, greep zijn enkel beet en schreeuwde het uit van de pijn, deze jongen kon waarschijnlijk nooit meer voetballen. Deze pingel werd uitstekend gestopt door de goedkeepende Bassie, de stand bleef 2-0 voor het twaalfde, niet lang gelaas, want even later scoorde het twaalfde uit een counter alsnog de verdiende 3-0 voorsprong! Tevens de ruststand.

Na de rust kwam het dertiende sterker uit de startblokken, droge smoeltjes, lamme benen, koppijn en weinig slaap werden aan de kant gezet om flitsend van start te gaan, het dertiende scoorde via de Peulmeister een aansluitingstreffer, eindelijk een doelpuntje voor de jeka 13 gelederen. Helaas scoorde het twaalfde via een razendsnelle counter de 4-1. De match leek gespeeld, 4-1 achter en nog maar minder dan een helft te gaan.

Vanaf dit moment liet het dertiende zien tot waar ze in staat zijn, met een ongeloofelijke veerkracht buigde het dertiende de 4-1 achterstand om in een 4-7 overwinning. Een schitterend doelpunt van Mardy, die zijn puike wedstrijd met zijn allereerste doelpunt in de senioren mocht bekronen, was een van de vele hoogtepunten die nog volgden. Verder scoorde Menno driemaal en de Peulmeister ook nog eens 2 keer. Een erg goede en sterke tweede helft van het deritende zorgde toch nog voor een leuke pot voetbal die gelukkig winnend afgesloten kon worden door het dertiende. Menno met zijn snelheid zorgde continue voor dreiging, gesteund door Brekel, Peul en Urwin aan de flanken en gestuurd door de goedspelende Satan en Sami. De eerste winstpartij is een feit! Tot woensdag! Alléz XIII!